Persuasive communication

Centre for Language Studies | Faculty of Arts | Radboud University Nijmegen

Week van de werkstress

Elke week verschijnt op deze site een bijdrage van één van onze onderzoekers over communicatie in onderzoek en praktijk. Deze week: Jantien van Berkel, over (de week van de) werkstress.

Deze week is uitgeroepen tot Week van de Werkstress. Dat klinkt een beetje alsof het de meest stressvolle werkweek van het jaar wordt.  In de oren van een optimist klinkt het misschien juist alsof het de enige week is waarin werkstress wordt ervaren. Maar beide interpretaties kloppen (gelukkig) niet. Het betreft een overheidscampagne waarin een week lang de aandacht wordt gevestigd op werkstress, en de mogelijke gevolgen daarvan voor de volksgezondheid. Op dit moment is werkstress beroepsziekte nummer 1 in Nederland. Onder het motto voorkomen is beter dan genezen is alle aandacht dan ook meer dan welkom.

Het is niet voor het eerst dat deze week georganiseerd wordt. Sinds 2014 wordt elk jaar in november een week lang aandacht besteed aan dit onderwerp. Minister Asscher van Sociale zaken en werkgelegenheid gaf bij de lancering aan dat deze campagne vooral bedoeld is om het taboe rondom werkstress te doorbreken.

Ook op de Radboud Universiteit wordt deze week aandacht besteed aan dit thema. Zo kunnen we onder andere 5 minuten mindfulness ervaren, onze bloeddruk laten meten, met een wandelcoach op pad, en een leuke gadget van de collectieve zorgverzekeraar halen. Ook worden er twee lezingen gegeven rondom dit thema.

afb-jantien

Het is natuurlijk fantastisch, dat er tijd en middelen worden vrijgemaakt om hier aandacht aan te besteden. We herkennen het probleem allemaal denk ik, wie weet nu niet hoe het voelt. Maar daar wringt ook een beetje de schoen. Want hebben we er wel tijd voor om aan deze activiteiten deel te nemen? Met een werkdruk waar je U tegen zegt, ligt het niet voor de hand om iets anders te doen dan de stapel weg te werken.

De activiteiten die worden aangeboden in het kader van deze week vereisen ook allemaal initiatief en inspanning van de medewerker zelf. Persoonlijke kenmerken spelen natuurlijk een rol in het ontstaan van werkstress, maar de omgeving kan niet worden uitgevlakt. Kun je dit probleem überhaupt wel alleen bij de medewerker neerleggen? Dit gebeurt namelijk impliciet door alleen maar activiteiten aan te bieden die gericht zijn op de individuele medewerker. Is het dan alleen de verantwoordelijkheid van de werknemer om die stress te reduceren? Uit eerder onderzoek is gebleken dat verschillende partijen zoals werkgever en medewerkers de verantwoordelijkheid rondom gezondheidsthema’s op het werk verschillend kunnen opvatten. Ook kunnen dergelijke verschillen in opvatting leiden tot mogelijke verstoringen in de relatie tussen werkgever en medewerkers. Dat lijkt me niet bepaald stressverlagend…

Desalniettemin probeer ik in mijn overvolle agenda gelegenheid te vinden om naar een lezing te gaan. Wie weet kan ik ook nog een blik werpen op folder en ander materiaal dat voor handen is. Ook heb ik collega’s en studenten op deze week en op deze activiteiten bij de RU geattendeerd. Want zoals ik eerder aangaf: gezien de omvang en de gevolgen van het probleem is alle aandacht meer dan welkom. Het doel van de campagne is ook niet de oplossing bieden, maar het taboe doorbreken. Dat specifieke doel ondersteun ik van harte. Om uiteindelijk tot een zinvolle en passende oplossing te kunnen komen zou een dialoog tussen medewerkers, werkgever en andere betrokken partijen zoals zorgverzekeraar misschien helpen. Maar dat kan alleen wanneer een medewerker zich durft uitspreken, dus weg met het taboe.

Lees meer:

http://www.duurzameinzetbaarheid.nl/weekvandewerkstress

http://www.nu.nl/politiek/3866660/asscher-wil-af-van-taboe-rond-werkstress.html

http://www.radboudnet.nl/actueel/nieuws/@1058685/week-werkstress-programma/
 

van Berkel, J., Meershoek, A.M., Boot, C. R. L., Proper, K. I., Janssens, M.J.P.A. & van der Beek, A. J. (2014). Ethical considerations of worksite health promotion: an exploration of stakeholders’ views. BMC Public Health, 14, 458.

Leave a Reply