Persuasive communication

Centre for Language Studies | Faculty of Arts | Radboud University Nijmegen

“Pleur op”

Elke week verschijnt op deze site een bijdrage van één van onze onderzoekers over communicatie in onderzoek en praktijk. Deze week: Liza van Lent, over ongepast taalgebruik door politici.

Hoe leuk het (oprecht!) ook is om college te mogen geven, af en toe heeft iedere docent wel een moment waarop hij/zij heel even genoeg heeft gehad van alle opdrachten, verslagen en tentamens om na te kijken, de vele extra vragen en verzoeken, of juist de weinige eigen input van studenten. “Pleur op”, denkt die docent dan misschien zelfs wel eens. Toch zou ik er zelf niet eens over durven twijfelen om dit tegen ‘mijn’ studenten zeggen; nakijken en reageren hoort tenslotte ook bij het beroep. Minister-president Mark Rutte denkt hier mogelijk iets anders over.

Ondanks dat met name de Amerikaanse verkiezingen centraal lijken te staan in het politieke nieuws, komt een van de opvallendste uitspraken van de afgelopen tijd gewoon uit eigen land. In het programma Zomergasten liet premier Rutte namelijk de uitspraak “pleur op” vallen en dat zorgde voor de nodige ophef bij de andere partijleiders. Tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen na Prinsjesdag viel het woord “pleur” daardoor maar liefst 71 keer, terwijl politiek gezien toch iets relevantere kwesties zoals klimaatverandering (12 keer), defensie (33 keer) en integratie (36 keer) veel minder duidelijk aan bod kwamen (zie ook het onderstaande fragment uit Zondag met Lubach vanaf 1:19).

https://www.youtube.com/watch?v=i3IEl0B2Lmk

Nu blijkt uit peilingen van Maurice de Hond dat maar liefst 59% van zijn panel de “pleur op”-uitspraak van Rutte – weliswaar in de specifieke context van het programma Zomergasten – gewoon vond kunnen. Blijkbaar vindt de gemiddelde Nederlander het dus helemaal niet zo erg als onze politieke vertegenwoordigers zo nu en dan wat grovere taal gebruiken, zeker buiten de context van de Tweede Kamer. Is het dan echt nodig dat de politieke leiders zich zelf wel zo druk maken om de politieke etiquette? En zouden wij dit als docenten misschien ook niet meer hoeven te doen?

afb-liza-2

In de Verenigde Staten gaan ze zelfs nog een stapje verder: de cijfers van de Truth-O-Meter van Politifact laten zien dat meer dan de helft van de statements van Donald Trump ‘False’ of zelfs ‘Pants on Fire’ zijn. Hillary Clinton liegt een stuk minder vaak dan haar republikeinse tegenstander, maar zit in die twee categorieën samen alsnog ook boven de 10%. En dat zijn dan de twee voornaamste presidentskandidaten in Amerika. Ik mag hopen dat de cijfers er tijdens de Nederlandse verkiezingen in maart volgend jaar minder schrikbarend uitzien. Dat is toch niet hoe we ‘onze’ studenten willen opvoeden? “Pleur op” met de leugens! Ik houd het wel gewoon bij de oude politieke etiquette als ik voor de collegebanken sta.

afb-liza-3

Leave a Reply