Persuasive communication

Centre for Language Studies | Faculty of Arts | Radboud University Nijmegen

Hoe verklaar je het onverklaarbare? Over het nut van onverwachte onderzoeksresultaten

Anniek_300_vierkElke week verschijnt op deze site een bijdrage van één van onze onderzoekers over communicatie in onderzoek en praktijk.

Deze week: Anniek Boeijinga over het nut van onverklaarbare onderzoeksresultaten.

En dan? De studie die de kroon op mijn promotietraject had moeten zijn, blijkt in plaats van een mooi hoofddeksel een ware kopzorg.

Na 30 interviews, 3 voorexperimenten en een continu schrijven en schaven is het zover: mijn gezondheidsverhalen voor vrachtwagenchauffeurs ondergaan hun laatste vuurdoop. Inclusief tailoring, controlegroep en voor- en nameting. Op basis van de theorie en onze eerdere resultaten is de verwachting dat een persoonlijk verhaal van een collega-chauffeur die verschillende hindernissen heeft overwonnen en erin geslaagd is om gezonder te leven, andere chauffeurs op weg helpt richting een gezonde leefstijl. De realiteit leert anders. Niet alleen blijven de verwachte resultaten uit, ze zijn tegenovergesteld: het controleverhaal heeft gedaan wat het interventieverhaal had moeten doen. Om tot nog toe onverklaarbare redenen…

Lichte paniek

Ontkenning en ongeloof vormen mijn eerste reactie. Er moet een logische verklaring zijn voor deze ‘onverklaarbare’ resultaten. Misschien zijn de verhalen omgewisseld? Of zijn de schaalscores nog niet omgecodeerd? Maar na checken en dubbel checken blijken design en dataverwerking keurig in orde. En dan begint de moed me langzaam in de schoenen te zakken. Wat volgt is een fase van bewustwording en lichte paniek. Terwijl de tijd wegtikt, lijkt een passend einde voor mijn proefschrift verder weg dan ooit. Terug bij af keer ik terug naar de figuurlijke tekentafel. Het vel papier voor mij leek nog nooit zo wit en leeg.

anniek_2

Met de leegte van het papier, komt ook het besef van een nieuw begin. En met dit inzicht veranderen de eindeloze vraagtekens opeens in eindeloze mogelijkheden. De paniek maakt plaats voor opgetogenheid. Vol goede moed ga ik opnieuw in gesprek met chauffeurs, klaar om het onontdekte te ontdekken. Dit vraagt om een nieuw paar ogen, een fris stel oren, en –vooral– een enorme gum die alle vastgeroeste ideeën en aannames doet vervagen. Ook duik ik opnieuw de literatuur in, op zoek naar nieuwe inzichten en verbindingen. De zoektocht is op het moment van schrijven nog in volle gang, maar het belangrijkste heb ik alvast gevonden: een hernieuwde fascinatie voor (de werking van) verhalen en daarmee een hernieuwde energie voor mijn project.

De weg ernaar toe is belangrijker

Vandaag de dag zie ik de studie niet langer als een mislukking, maar als een ‘gelukking’. Ik blijk overigens niet de enige die over een dergelijk staaltje framing beschikt. Zo bestaat er een heus Instituut voor Briljante Mislukkingen. En voor goede redenen, want zonder mislukking had Columbus Amerika nooit ontdekt. Andere klassieke voorbeelden zijn de post-it en Viagra. De een is het resultaat van een mislukte lijmsoort, de ander van een mislukt medicijn voor het verwijden van vernauwde bloedvaten. Ook binnen de wetenschap worden mislukkingen niet langer als schande gezien en soms zelfs beloond. In samenwerking met ZonMw heeft het instituut al drie keer de Briljante Mislukkingen Award Zorg uitgereikt. Het achterliggende idee hierbij is dat transparantie over ‘fouten’ en het delen van leerervaringen bijdragen aan innovatie en vooruitgang.

Dus mochten je resultaten tegenvallen, wees dan niet getreurd. Wat voor je ligt is een unieke kans, een schatkaart waarop je zelf de route mag uitstippelen. Of je het goud van de schat ooit vindt, is daarbij zelfs van ondergeschikt belang. Belangrijker is de route, de weg naar het onbekende. Alleen onverwachte resultaten leiden tot écht nieuwe inzichten.

Anniek’s personal page →

Leave a Reply