Persuasive communication

Centre for Language Studies | Faculty of Arts | Radboud University Nijmegen

Digitale communicatiemedia, eetstoornissen en interactie

Wyke_300Op 7 december geef ik een keynote op de Eating Disorders, Social Media & Digital Technology Workshop aan de universiteit van Lincoln, UK (http://eating-disorders.technology/).

De workshop vindt plaats in het kader van een groot onderzoeksproject over de relatie tussen eetstoornissen en technologieën zoals social media, apps en online services die zowel een positieve als een negatieve invloed kunnen hebben op patiënten en hun aandoening. Eetstoornissen zijn zeer ernstige psychiatrische stoornissen met relatief kleine genezingskansen en hoge sterftecijfers. Het gebruik van nieuwe media speelt een belangrijke rol in therapieën en in het dagelijks leven van de patiënten.

De lezing is getiteld Mental health online: managing advice requests in two online settings en is gebaseerd op een verkennende analyse van adviesvragen in twee verschillende online omgevingen: een online forum over eetstoornissen en een online chatservice over alcohol en drugs. Adviesvragen zijn in beide omgevingen het middel om interactie met lotgenoten of een expert te initiëren, maar advies is niet altijd wat er (meteen) gegeven wordt. Een op conversatieanalyse geïnspireerde analyse van forumthreads en chatsessies geeft inzicht in verschillen tussen advies vragen op een forum en aan een chatmedewerker.

Forum

Een net geregistreerd forumlid behandelt een antwoord op haar post zonder advies niet als problematisch. Ze komt niet terug op haar adviesvraag en stemt er indirect mee in het verder over het probleem te hebben. Als er wel direct een advies gegeven wordt, bedankt de hulpvrager hiervoor, maar gaat er ook met bezwaren tegenin: het advies is geen oplossing voor haar probleem.

Chat

In de online chatservice volgt ook niet altijd meteen een advies op een vraag; de medewerker kan bijvoorbeeld eerst even stil staan bij de impact van het probleem (door middel van een samenvatting). Daarmee schept de medewerker de mogelijkheid voor de hulpvrager om wat meer over het probleem te vertellen. De hulpvragers gebruiken deze mogelijkheid meestal niet: ze bevestigen soms wel de samenvatting, maar weiden zelden uit over het probleem. In plaats daarvan herhalen ze hun adviesvraag. Daarmee behandelen ze de interactie als adviesactiviteit, niet als de activiteit ‘praten over het probleem’.

De interactie is dus in beide online omgevingen in eerste instantie gericht op adviseren, maar in tweede instantie oriënteren de hulpvragers van het forum zich vooral op problemen bespreken, terwijl de hulpvragers van de chatservice zich blijven richten op adviseren. Deze bevinding laat zien dat de interactionele normen met betrekking tot advies vragen en geven over psychische problemen verschillen per online context. Als we het gebruik van technologieën in de context van psychische stoornissen willen begrijpen, doen we er dus goed aan de boodschappen die door middel van die technologieën verstuurd worden als interactie te beschouwen en te analyseren.

Leave a Reply